Budynek C-13 pojawił się przy Wybrzeżu Wyspiańskiego w 2007 roku. Od początku wywoływał swoim wyglądem sensację. Szybko pojawiły się także żartobliwe domysły, co takiego architekt Bogusław Wowrzeczka zakodował w układzie dziurek na elewacjach przypominających taśmę perforowaną. 

Będziemy bardzo nieromantyczni: nie zapisał niczego konkretnego. Chciał po prostu podkreślić, że przyszłość uczelni to technologie informatyczne. A przy okazji – zachęcić do indywidualnej percepcji budynku. Wrocławski muzyk Marcin Cichy postanowił skorzystać z zaproszenia i próbował odczytać z układu okien dźwięki. Zinterpretował elewacje jako ekstrawagancki zapis nutowy, który przełożył na przedziwną industrialną kompozycję na skrzypce i pianino. Inni performerzy, w ramach akademickiego projektu PIWO (Potężny Indeksowany Wyświetlacz Oknowy), potraktowali C-13 jako kolejny ekran do swoich cyklicznych pokazów świetlnych. Jedno ze studenckich kół naukowych użyło kilkunastu okrągłych okien po północnej stronie tego budynku jako platformy do samodzielnie skonstruowanego zegara binarnego.